پرچم پروس

پرچم پادشاهی پروس

توضیح:

برخی دولت ها ارتش دارند، درحالی ارتش پروس یک دولت دارد -ولتر

پروس دولتی بود که ریشه هایش را میتوان تا جنگ اول صلیبی و عواقب وجودش را تا جنگ دوم جهانی دنبال کرد.

در قرن 12 پس از جنگ های صلیبی شمالی علیه بت پرستان جنوب حوزه بالتیک، سرزمین پروس ( کالینینگراد روسی و پومران لهستانی کنونی) ابتدا تحت سلطه برادران شمشیر درآمد و پس از شکست بزرگ آنها از بت پرستان در نبرد شاولن (1236) این فرقه منحل شد و شوالیه های توتونیک (در جنوب) و شوالیه های لیوونیایی (در شمال) جایگزین آن شدند.

نکته مهم درمورد جنگ های صلیبی شمالی و این فرقه شوالیه ها، آلمانی بودن اکثر آنهاست.

بدین ترتیب تشکیل دولتی بزرگ به دست شوالیه ها در این سرزمین ها، مردم پروس ابتدا مسیحی و رفته رفته با مهاجرت آلمانی ها و تحت تاثیر دولت، آلمانی شدند.

شوالیه های توتونیک قدرت فراوانی بدست آوردند، بطوری که موجب ترس لهستان (دولتی که در ابتدا درخواست جنگ صلیبی علیه بت پرستان کرده بود) شدند.

بر اثر توطئه تجار داخل قلمروشان و سری جنگ هایی با لهستان و لیتوانی که تا قرن 16 ادامه یافت قدرت آنها رو به زوال نهاد تا اینکه در سال 1525 آلبرت براندنبورگی ارباب بزرگ فرقه طی ملاقاتی با مارتین لوتر بنیانگذار شاخه مسیحیت پروتستان، به این شاخه گروید.

(شوالیه های توتونیک عملا راهبان جنگجو بودند و بخاطر سوگند رهبانیت حق ازدواج نداشتند. پروتستان شدن آلبرت براندنبورگی احتمالأ بخاطر آزاد بودن ازدواج کشیش و راهب در شاخه پروتستانی مسیحیت است.)

وی لقب دوک پروس را بر خود نهاد و بدین ترتیب دولت پروس متولد شده و شوالیه ها از پروس به داخل آلمان بیرون رانده شدند.

دوک نشین پروس در ابتدای تاسیس در قرن 16 تحت سلطه و خراجگذار لهستان بود اما که مرور از سلطه آن خارج شد.

در سال 1618 با براندنبورگ متحد شد و به مرور از سلطه لهستان خارج شد.

بخاطر یکی شدن با براندنبورگ، دوک های این دولت حق رای در انتخاب امپراتور مقدس روم داشتند که این جایگاهشان را در آلمان بالاتر برد.

رفته رفته و مخصوصا دوران فردریک کبیر پروس در نقش یکی از قدرت های اروپا ظاهر شد. 

به طور خلاصه در جنگ های هفت ساله بعنوان متحد اصلی بریتانیا علیه فرانسه و اتریش جنگید. سه بار در تجزیه لهستان-لیتوانی با روسیه و اتریش همکاری کرد. در جنگ های ناپلئونی شرکت کرد و در سرنگونی او نقش داشت.

در واقع پروس نیروی محرک اصلی ایجاد آلمان یکپارچه بود.

بطوری که سال 1806 پس از انحلال امپراتوری مقدس روم بدست ناپلئون، با اتریش بر سر نقش برادر بزرگتر برای دولت های کوچک آلمانی به رقابت پرداخت و کنفدراسیون آلمانی شمالی را بنیان گذاشت.

با تلاش های صدر اعظم آهنین بیسمارک، نهایتا در سال 1870 با در هم کوبیدن فرانسه و اشغال پاریس، همه دولت های آلمانی بغیر از اتریش (که خود یک امپراتوری بزرگ بود) به پروس پیوستند و آلمان متولد شد.

فردریک کبیر با دعوت مهاجران هلندی و یهودی اقتصاد پروس را بهبود بخشید و همچنین تمرکز فراوانی بر امور نظامی داشت. پادشاه شخصاً در در 16 میدان نبرد حضور داشت و چندین اسب او در این میادین کشته شدند.

به لطف قوانین سختگیرانه و نظم بالا در دوران او ارتش پروس به عنوان منظم ترین و کارآمد ارتش جهان شناخته میشد.

ناپلئون شخصا احترام زیادی برای فردیک دوم (کبیر) قائل بود. بطوری که مجسمه او را در اتاقش داشت و پس از پیروزی بر ائتلاف چهارم در سال 1806 با افسرانش به آرامگاه او رفت.

معروف است که ناپلئون در بالای آرامگاه او گفت: آقایان اگر این مرد امروز زنده بود من اینجا نبودم.