پرچم آشوریان

پرچم قوم آشور (طراحی شده در 1971 - این پرچم باستانی نیست)

توضیحات:

آشوری‌ها یک گروه قومی متمایز بومی بین‌النهرین هستند که ریشه در آشور باستان دارند. آنها به انواع زبان‌های آرامی نو، شاخه‌ای از خانواده زبان‌های سامی، صحبت می‌کنند و عمدتاً به مسیحیت سریانی پایبند هستند. سرزمین آشوریان در شمال بین‌النهرین واقع شده است و مناطقی را در امتداد رودخانه‌های زاب و بخش‌هایی از ترکیه، ایران، عراق و سوریه مدرن در بر می‌گیرد. در طول دو قرن گذشته، جابجایی‌های گسترده منجر به پراکندگی در سراسر آمریکای شمالی، اروپا، استرالیا، خاورمیانه و قفقاز شده است که با نسل‌کشی، آزار و اذیت و درگیری‌های منطقه‌ای تشدید شده است. در ایالات متحده، آشوریان هویت فرهنگی خود را حفظ و تطبیق داده‌اند، به طوری که جوامع قابل توجهی در غرب میانه و کالیفرنیا دارند. برخی از اعضای این جامعه بر اساس سنت‌های مذهبی، منطقه‌ای و تاریخی، خود را به عنوان کلدانی یا آرامی معرفی می‌کنند.

آشوری‌ها حضور فرهنگی و زبانی مستمری در طول سه هزاره دارند. آنها که در ابتدا به زبان اکدی صحبت می‌کردند، زبان آرامی را پذیرفتند که به یک زبان میانجی منطقه‌ای تبدیل شد که توسط عیسی ناصری صحبت می‌شد و بر عبری و عربی تأثیر گذاشت. امروزه، آنها به گویش‌های نئوآرامی مدرن با ریشه‌های اکدی (عمدتاً سورت و تورویو) صحبت می‌کنند و عمدتاً مسیحیت سریانی را در دو آیین به جا می‌آورند. این آیین‌ها شامل کلیسای کاتولیک کلدانی، کلیسای آشوری شرق و کلیسای باستانی شرق در آیین سریانی شرقی و کلیساهای کاتولیک سریانی و ارتدکس سریانی در آیین سریانی غربی است. آرامی همچنان یکی از قدیمی‌ترین زبان‌های مورد استفاده در غرب آسیا است.

آشوری‌ها از اولین مردمی بودند که در قرن اول میلادی مسیحیت را پذیرفتند. به طور سنتی اعتقاد بر این است که آنها توسط سنت توماس رسول، یکی از دوازده شاگرد عیسی مسیح، و شاگردان سنت آدای و سنت ماری بشارت داده شده‌اند. با تأسیس کلیسای شرق و آیین سریانی شرقی متمایز، آنها نقش محوری در گسترش مسیحیت در سراسر آسیا ایفا کردند. آشوریان به طور کلی به سه سنت اصلی کلیسایی تقسیم می‌شوند که بر اساس آداب و رسوم، گویش، الهیات و توسعه تاریخی از هم جدا می‌شوند.

با وجود تداوم تاریخی و جمعیتی طولانی در بین‌النهرین، آنها تنها گروه مسیحی بومی خاورمیانه هستند که فاقد یک دولت مستقل می‌باشند. با این وجود، آنها نقش فعالی در دفاع و حکومت محلی ایفا کرده‌اند.